Türkiye, İsviçre’deki CERN’de yürütülen bilimsel araştırmaların benzerlerinin yapılacağı bir merkez kuruyor.

Devlet Planlama Teşkilatı (DPT) desteğiyle kurulacak ”Türk Hızlandırıcı Merkezi”nin enstitü ve laboratuvarlarının yapımı için ay sonunda ihaleye çıkılacak.

Merkez faaliyete başladığında, yüksek enerjili elektron ve proton hızlandırıcıları bulunacak ve parçacık fiziği ve nükleer fizik başta olmak üzere pek çok alanda ileri teknoloji araştırmaları yürütülecek. Ankara Üniversitesi Fizik Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi ve Proje Koordinatörü Prof. Dr. Ömer Yavaş, fizibilite ve altyapı çalışmaları büyük ölçüde tamamlanan ”Türk Hızlandırıcı Merkezi” projesinin hayata geçme aşamasında olduğunu bildirdi.

4 HIZLANDIRICI TESİSİ

Türkiye’de bazı medikal uygulamalarda kullanılan lineer hızlandırıcılar dışında, Ar-Ge, endüstriyel ve teknolojik uygulamalarda kullanılan parçacık hızlandırıcılarının bulunmadığına işaret eden Yavaş, Türkiye’nin DPT’nin öngörüsü ve desteği ile 1997′de ”Parçacık Hızlandırıcıları: Türkiye’de Neler Yapılmalı?” başlıklı projeyle ”hızlandırıcı merkezi kurma serüvenine” başladığını kaydetti. Kurulum çalışmalarına 2006′da başlanan merkezde, her biri Türkiye için ilk olacak 4 büyük hızlandırıcı tesisinin planlandığını belirten Yavaş, bunları parçacık fabrikası (parçacık çarpıştırıcısı), sinkrotron ışınımı tesisi, serbest elektron lazeri tesisi, proton sinkrotronu olarak sıraladı.

”Boyutları açısından Türkiye’nin yer aldığı coğrafyada bir ilk olacak merkez için çalıştıklarını” vurgulayan Yavaş, ”merkezin her açıdan Türkiye’nin CERN’ü anlamına geldiğini” söyledi. Yavaş, böylesine büyük bir hedef için kurulum aşamasında TAEK ve TÜBİTAK gibi kuruluşların desteğinin yanı sıra başta CERN olmak üzere Berlin ve Dresden ile bu amaçla imzalanmış işbirliği anlaşmalarının büyük önem taşıdığını bildirdi.

Japon bilim adamları Makoto Kobayaşi ve Toşihide Maskawa ile Amerikalı bilim adamı Yoichiro Nambu, 2008 Nobel Fizik Ödülünü kazandı.
İsveç Kraliyet Bilimler Akademesi, Chicago Üniversitesi?nden Amerikalı bilim adamı Nambu?nun atom fiziğinde kendiliğinden kırılan simetri olarak adlandırılan mekanizmayı keşfinden dolayı ödüle layık görüldüğünü belirtti.
Kobayaşi ve Maskawa?nın ise doğada maddenin en küçük parçasının en az üç familyasının varlığını tahmin eden kırılmış simetrinin kökenini keşifleri nedeniyle ödülü aldıkları kaydedildi.
Üç bilim adamı 1,4 milyon dolarlık ödülü Stockholm?de 10 Aralıkta yapılacak törende paylaşacak.

SON YILLARDA NOBEL FİZİK ÖDÜLLERİNİ KAZANANLAR

Nobel fizik ödülünü bu yıl Japon bilim adamları Makoto Kobayaşi ve Toşihide Maskawa ile Amerikalı bilim adamı Yoichiro Nambu paylaştı.
Son yıllarda Nobel fizik ödüllerini kazananlar şunlar:
-2007: Albert Fert (Fransa), Peter Grünberg (Almanya)
-2006: John C. Mather (ABD), George F. Smoot (ABD)
-2005: Roy J. Glauber (ABD), John L. Hall (ABD), Theodor Haensch
(Almanya)
-2004: David J. Gross (ABD), H. David Politzer (ABD), Frank Wilczek
(ABD)
-2003: Alexei Abrikosov (Rusya-ABD), Vitaly Ginzburg (Rusya), Anthony
Leggett
(İngiltere-ABD)
-2002: Raymond Davis (ABD), Masatoshi Koshiba (Japonya), Riccardo
Giacconi (ABD)
-2001: Eric Cornell (ABD), Wolfgang Ketterle (Almanya), Carl Wieman
(ABD)
-2000: Zhores I. Alferov (Rusya), Herbert Kroemer (ABD-Almanya), Jack S.
Kilby (ABD)
-1999: Gerardus ?t Hooft (Hollanda), Martinus Veltman (Hollanda)
-1998: Robert B. Laughlin (ABD), Horst L. Stoermer (Almanya), Daniel C.
Tsui (ABD)
-1997: Steven Chu (ABD), Claude Cohen-Tannoudji (Fransa), William D.
Phillips (ABD)
-1996: David M. Lee (ABD), Douglas D. Osheroff (ABD), Robert C.
Richardson (ABD)

Cern deneyinde bilinmeyenler, orada ne oluyor, neler yapılıyor, deneyin sonuçları ne ifade edecek.
Devrim Sevimay(Milliyet) bu soruları ODTÜ Fizik Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Mehmet Zeyrek’e sordu:Her ne kadar “Ben anlatma okulundan mezun değilim” dese de Mehmet Hoca parçacık fiziğini bildiği kadar anlatmasını da son derece iyi biliyor. İşte şimdi buyurun binlerce yıllık sorumuza ve deneyine:

Türkiye gözlemci ülke

“CERN” ne demek?

Türkçesi, “Avrupa Nükleer Araştırma Merkezi.” İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, 1954′te İsviçre’de kuruluyor.

Niye kuruluyor?

ABD’nin atom bombasını bulmasının üzerinden yıllar geçtikçe Avrupa’da bir bilimsel direnç gösterme ihtiyacı doğuyor. O dönem adeta “Biz de varız” demek istiyor Avrupa… Sonunda da bu laboratuvarı kuruyor.

Kimler kuruyor?

Gerçek üyeleri 20 Avrupa ülkesi. En son üye Bulgaristan.

Türkiye?

CERN’in kuruluşunun hemen ardından “gözlemci ülke” oluyoruz. Erdal İnönü’nün katkısı büyük. Tabii hemen söyleyelim ABD, Japonya, Kore ve Çin de gözlemci.

Burası bütün fizikçilerin rüyasını süsleyen bir yer midir?

Bütün fizikçilerden ziyade bütün “temel parçacık fizikçilerinin” diyelim. Çünkü CERN fiziğin sadece temel paçacıklar konusunu inceliyor, tek amacı bu.

Maddeyi anlamaya çalışıyorlar

Yani “CERN parçacık bilimcilerinin NASA’sıdır” desek?..

Aynen öyle. Devasa ve çok organize, mükemmel bir kuruluş. Yöneticileri hep Nobel ödülü almış isimler. Dünyanın her yerinden bilim adamlarının ziyarete gittiği, aslında bir nevi “hac ettiği” bir yer… Bilim için yanıp tutuşan insanların bir buluşma noktası.

Sizce CERN niçin ilk kez bu kadar medyatik olmayı istedi; acaba üzerinde bir baskı var da bunu mu dağıtmaya çalışıyor?

Doğrusu bu kritik bir soru, çünkü gerçekten medyaya kapılarını ilk defa bu kadar çok açtı CERN… Bence sebep kullandıkları bütçenin büyüklüğü. Bu deneyi yapabilmek için katılımcı ülkelerden o kadar çok para istediler ki, yaklaşık 7-8 milyar dolar, galiba “Alın bakın, paralar böyle bir proje içindi” deme ihtiyacını hissettiler.

Belki de “Bizim amacımız dünyayı yok etmek değil”i anlatmaya çalışıyorlardır?

Çok mümkün, o kadar komplo teorileri üretildi ki, belki de sonunda “Bakın, biz burada çok rahatız. Yemşeyil bir ortamda kahvelerimizi içerek harika deneyler yapıyoruz. Korkacak hiçbir şey yok” diye bunu göstermek istiyorlardır.

Peki CERN temel parçacıkları niçin araştırıyor; amacı ne?

Bütün amacı maddeyi anlamaya çalışmak. Sokaktaki bir vatandaşa bu şaka gibi gelebilir ama milyarca dolarlık ve 10 binlerce bilim adamının çalıştığı bu devasa merkezin tek amacı bu: Maddenin temeli nedir? Nasıl varız? Varlığımızın oluşumu ne? Bütün gürültü bu soruların yanıtını bulmak için.

Yalnız birkaç keredir “temel parçacık” diyoruz ama aslında “temel parçacık” ne demek?

Geçtiğimiz yüzyılın başına kadar maddenin en küçük birimini atom diye biliyorduk. O atomun içinde çekirdek var. Çekirdeğin içinde de “proton” ve “nötron…” Sonra bu çekirdeğin çevresinde aynı güneşin etrafında dolanan yıldızlar gibi birtakım parçacıklar olduğunu gördük. Onlara da “elektron” dedik. Şimdi bilim dünyası maddeyi kıra kıra, parçalaya parçalaya bu en küçük birime kadar indi.

İnsanlığın halihazırda en son ulaştığı temel parçacık hangisi?

En son 1960′lardan sonra “kuark”ları bulduk. Bu kuarklar protonları meydana getirir.

Gördük mü bu kuarkları?

Tabii 70′lerden bu yana deneylerle gördük kuarkları, onları biliyoruz.

Peki şimdi bu deneyle “kuarkların daha küçüğü ne?”; onu mu bulacağız?

Hayır, artık öncelikli amaç o değil ama sürprizlere de hazır olmalıyız. Belki daha küçük parçalar da karşımıza çıkabilir. Bir sürü bilinmeyen sonuç çıkabilir ve hepsi ayrı ayrı araştırmalara sebep olabilir.

Fakat asıl öncelikli amaç ne?

En önemli amaç elimizdeki “standart model” dediğimiz modeli doğrulamak.

Ne modeli?

Aslında bizim konuştuğumuz bu bütün her şey bir model. 1964′te Peter Higgs ve arkadaşları toplanıyorlar ve “Kütle nasıl olur”, “Niçin bazı maddelerin kütlesi 5 çıkar da bazılarının ki 20 çıkar” diye soruyorlar.

Niye soruyorlar, Newton bulmuş kütleyi?

Newton klasik fizikte buluyor kütle çekimini ama kütlenin Kuantum fiziğindeki sebeplerini bulamıyor. Maddenin niye bir kütlesi var, bunu bilmiyor. Bunu şimdi biz bulmaya çalışıyoruz.

‘Tanrı zerreciği’ aranıyor

Peki ne diyor Higgs ve arkadaşları?

Diyorlar ki “Bizim henüz bilmediğimiz bir parçacığın olması lazım”; ki ona da biz “Higgs parçacığı” (Tanrı zerreciği) adını veriyoruz.

Ne yapıyormuş bu Higgs parçacığı?

Şimdi Higgs ve arkadaşlarına göre bu Higgs parçacığının bir de alanı var. Bu alanın içinde Higgs başka parçacıklarla etkileşiyor. İşte etkileşince de madde bir kütle kazanmış oluyor. İddia bu. “Bu etkilenmenin şiddeti ne kadar çok olursa kütle o kadar ağır, ne kadar azsa o kadar hafif olur” diyorlar. Aynen böyle bir model öneriyorlar.

Yani “Olsa olsa kütle böyle oluşuyordur” mantığından yola çıkıyorlar?..

Dikkat ederseniz “öneriyorlar” diyorum.

İnsanlığın elindeki en iyi önerme bu mu?

Matematiksel tutarlılığı en çok olan ve diğer bilgilerimizle çelişmeyen bu.

O zaman şu anda en incelenmeye değer olan model de bu?

Tabii çok değerli bir model. Zaten CERN’deki bu deneyi de o yüzden yapıyoruz. Bu modeli kanıtlamak için.

Bu fizik bilimi aslında biraz da sezgisel bir şey galiba…

Fizikte sezgi çok önemli, hatta Einstein “Hayal bilgiden daha önemlidir” demiş. Ama tabii bunlar ipuçları olan, deneyleri yapılan ve şu ana kadar tersi ispatlanamayan hayaller…

Yani Higgs “Kütlenin sebebi bu Higgs’lerdir” demiş, üzerine de daha iyisini söyleyen çıkmamış, siz de şimdi CERN’de Higgs var mı yok mu onu kanıtlayacaksınız? Peki deneyde nasıl yapacaksınız bunu?

Önce protonları alacağız.

Protonlar çarpıştırılacak

Niye ille de proton?

Çünkü Hadron ailesinin deney sırasında bozulmayan, yaşam ömrü çok uzun ve deneysel çalışmaya en uygun olan parçacığı protondur.

Ne olacak o protonlarla?

Bunları 27 kilometre çapındaki tüpün içine koyacağız. Sonra ışık hızına çok yakın bir hızla ters istikamette hızlandıracağız. Çünkü çok sert çarpışmalarını istiyoruz. Ne kadar hızlı olurlarsa o kadar daha sert çarpışırlar. Ve tabii o kadar büyük enerji açığa çıkar, o kadar çok paramparça olurlar.

O sırada Higgs’leri gördük gördük yani?

Evet, ilk bakacağımız bu.

Gördüysek?

“Tamam o zaman, Peter Higgs ve arkadaşlarının önerdiği model doğruymuş. Demek ki gerçekten de kütleyi maddenin içindeki bizim bildiğimiz parçacıklarla bu Higgs’in etkileşimi oluşturuyormuş” diyeceğiz.

Hiç daha önce böyle bir deney yapıldı da Higgs’in bulanamadığı oldu mu?

ABD’de yapılan bir deney var. O zaman görülemedi Higgs. Ama şimdi CERN’deki deney enerjisi 7 kat daha fazla ve demetler 30 kat daha yoğun olacak. Dolayısıyla patlama çok daha büyük olacak. Patlama büyük olunca belki bu kez Higgs’leri görme fırsatımız olabilir.

Yeni fikirler üretilir

Ya peki büyük patlama olur ama Higgs diye bir şey karşımıza çıkmazsa, ya bütün model çökerse?

O zaman en tutarlı bulduğumuz model de çökmüş olacak ama bu dünyanın sonu değil. Sonuçta Eski Yunan’dan beri 3 bin yıldır anlamaya çalışıyoruz bu meseleyi; bulamazsak hiçbir şey değişmez, anlamaya, yeni fikirler üretmeye yine devam ederiz. Ne demiş Konfüçyüs, “Duyuyorum unutuyorum, görüyorum hatırlıyorum, yapıyorum anlıyorum.” Dolayısıyla burada önemli olan benim anlamam, model kanıtlamak ikinci sırada geliyor.

İyi ama bugüne kadar bu modelin doğruluğunu kabul ederek hazırlanmış bilimsel tezler ne olacak?

Tabii o zaman fizik bilim adamları arasında büyük bir sıkıntı yaşanacak. Yüz binlerce yazılan doktora tezi, hatta alınan Nobel ödülleri falan biraz problemli olacak.

Higgs bulunamazsa bilim böyle bir itirafı göze alabilir mi peki?

Ben alırım bir bilim adamı olarak ama daha bilim politikası yapanlar alır mı, onu bilemem.

Evren bir patlamayla başladı

Öğrenme dürtüsü, bilimsel hırs falan hepsi iyi güzel de kütlenin sebeplerini bulmak bize neyin şifresini çözdürecek?

İnsanlığın en büyük sorusunun şifrelerini çözeceğiz: Biz nasıl var olduk, evren nasıl oluştu, bizim yapımız ne? Kütlenin sebeplerini bulursak büyük patlamayla ilgili asırlardır sorduğumuz bu sorular da aydınlanmış olacak.

Şu ana kadar ne biliyoruz Büyük Patlama (Big Bang) hakkında?

Biz diyoruz ki, evren 13.7 milyar yıl önce büyük bir patlamayla başladı. O patlamanın ilk anında evren çok küçük, çok sıcak ve çok yoğun bir noktaydı. Ama hemen sonra çok kısa zaman aralıklarıyla genişlemeye ve soğumaya başladı. Patlamadan çıkan enerji parçacıkları atom yapısını oluşturdu. Atomlar molekülleri ve giderek madde oluşmaya başladı. 7-8 milyar yıl sonra da insanın varlığı oluştu.

Bir dakika, nereden biliyoruz evrenin çok küçük bir noktayken genişlemeye başladığını?

Çünkü hâlâ genişliyor.

Peki o oluşma anının başlangıç noktasına ne kadar yakınız, ne kadarını biliyoruz?

Çok yakınız, o ilk andan hemen sonraki saniyelerin kesirlerine kadar biliyoruz.

Bu deneyden sonra ne olacak?

Saniyenin milyarda birine kadar ineceğiz.

Patlama öncesini bilmiyoruz

Ya o saniyenin milyarda birinin öncesi?

İşte o sonsuzluk ya da sonsuzluğa yaklaşmak gibi… Onu bilmiyoruz. O patlamadan önce ne vardı, bilemiyoruz.

Hiç mi bilemeyeceğiz?

Belki de bir gün bileceğiz, ama o gün gelene kadar da belirsizlikleri hiçbir yere havale etmeyeceğiz. Çünkü biz bilim adamıyız. Bizim elimizde bir resim var, bir model; şimdi ondan geriye giderek enstantane enstantane tüm galaksilerin oluşumunu, tüm canlıların, moleküllerinin başlamasını anlayacağız diyoruz, o kadar. Gerisiyle ilgilenmiyoruz.

Yani siz “Nasıl oluşmuşuz”u anlamaya çalışıyorsunuz, ama “Niye oluşmuşuz”u sormuyorsunuz?

Hayır, çünkü iş “niye”ye geldiği vakit benim uzmanlığımın dışına çıkıyor. Biz o soruları yanıtlamıyoruz. Ben şahsen “Melekler ve Şeytanlar”ı bile okumadım mesela, çünkü kurgu benim işim değil.

Bizim tek işimiz bazı kurduğumuz matematiksel modelleri deneylerle doğrulamak ya da yalanlamak, yeni modeller üretmek ve böylelikle anlamaya çalışmak. Yani “Ben buraya kadar anladım, buradan sonrasını bilmiyorum” demiyoruz. Hep daha fazlasını anlamaya çalışıyoruz. Bu bir serüven gibi aslında.

Büyük tüpün içindeki sırlar

CERN’deki o tüpün tam adı ne?

“Büyük Hadron Çarpıştırıcısı.” İngilizce kısaltılmışı “LHC.” Yerin 100 metre altında. Yarı çapı 27 kilometre. Çevresinde çok kuvvetli ve -271.3 derece soğuklukta dev mıknatıslar var. Şu anda o tüp evrenin en soğuk noktası aslında.

Ne işe yarayacak o mıknatıslar?

Protonun dönerkenki enerjisini sabit tutacaklar. Enerji azalmasın ki çarpışma büyük olsun diye.

Evrenin oluşumu sırasındaki patlamadan kaç kat küçük olacak o patlama?

Trilyonda birinden bile küçük olacak.

Şu anda ne yapılıyor CERN’de?

Şu ana kadar iki proton demeti tüpün içindeki turlarını tamamladı ve hiçbir sorun çıkmadı.

“Makine” deneniyor yani?

Çok doğru.

Asıl deney ekimde mi?

Evet, asıl 21 Ekim’de bunlar çarpıştırılacak. Yer üstündeki binlerce bilgisayar da o çarpışmanın verileri anında toplayıp sonra analiz etmeye başlayacak.

Çarpışma an be an görülecek

Türkiye de bu verileri görebilecek mi?

Evet, GRİD bilgisayar sistemi sayesinde an be an göreceğiz.

Bu deneyde bir tek Higgs ve kütlenin sebebi araştırılmayacak ama herhalde değil mi?

Pek çok mesele araştırılacak. Mesela “karanlık madde”, “madde-antimadde asimetrisi”, “doğadaki kuvvetlerin tek bir kuvvet gibi davranıp davranmadığı meselesi”, “yüksek boyutların mevcudiyeti”, “bazı parçacıklarının kütleleri ve başka özellikleri”, bunların hepsine bakılacak.

Şu ana kadar o patlama günüyle ilgili bir sürü komplo teorisi ortaya atıldı; sizin duyduğunuz en uçuk fikir hangisiydi?

“Kara deliklerin dünyayı yutacak” fikri…

Ama daha deney yapılmadan deprem oldu iddiası da fena değildi herhalde?

O artık iyice komik, ona girmeyelim bile, ama bunların hepsi için bir şey denebilir: Bunu diyenler temel fizik dahi bilmiyor. Başka diyecek hiçbir şey yok.

Uzak gezegenlerde yaşam olabileceğine ilişkin bir işaret olabilecek bu

bulgu, Hubble teleskobu yardımıyla elde edildi. Metan olduğu bildirilen

bu madde, yaklaşık Jüpiter büyüklüğünde olan ve dünyadan 63 ışık yılı

uzaklıktaki “HD 189733b” adı verilen gezegenin atmosferinde bulundu.

Karbon ve hidrojen birleşiminden oluşan metan, yaşama ilişkin tek başına

kanıt olarak kabul edilmiyor. Ancak uygun koşulların olması durumunda

metan, canlı oluşumunun temel taşı olan aminoasitlerin oluşumuna katkıda

bulunuyor.

Araştırmaya katılan University of College London?dan Giovanna Tinetti,

“HD 189733b”nin atmosfer ısısının 1000 santigrat dereceyi bulduğunu,

bu gezegende yaşam olmasına olasılık vermediklerini, bu gezegende

metanın biyolojik olarak üretilmiş olmasını mümkün görmediklerini”

söyledi.

Metan, güneş sistemindeki gezegenlerin çoğunda da bulunuyor.

Üniversitenin araştırmacıları, telleri yapacak cihazı tamamen yerli teknoloji ile üretmeyi başardı. Diğer örneklerinden üstün özelliklere sahip cihaz, Türkiye’nin dışarıdan satın aldığı elektrik şebekelerinde kullanılan kabloların Türkiye’de de yapılmasını mümkün hale getirdi. Süper iletkenler MRI cihazları ‘cep’ haberleşmesinde de kullanılıyor.

ABD’nin ve hatta dünyanın en ünlü eğitim kurumu Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (MIT), 90 yaşındaki bilim adamının, Cambridge’teki evinde dün öldüğünü açıkladı. Lorenz, kanser tedavisi görüyordu.

KELEBEK TEORİSİNİN ÖZETİ

Lorenz, 1963 yılında MIT’te meteorolog olarak çalışırken, bir sistemin başlangıç verilerindeki ufacık değişikliklerin bile, büyük ve öngörülemez sonuçlar doğurabileceğini öngörmüş ve bunu örneklendirmek için 1972′de sunduğu bir çalışmada, “bir kelebeğin Amazon ormanlarında kanat çırpmasının Avrupa’da fırtına kopmasına sebep olabileceği” ifadesini kullanmıştı.

Lorenz, sadece üç değişkenle kaos ortamı doğabileceğini keşfetmiş ve daha 19. yüzyılda Fransız matematikçisi Henri Poincare’nin fikir olarak ortaya attığı çok basit bir sistemde çok karmaşık bir dinamiğin ortaya çıkabileceğini kanıtlamıştı.

Lorenz’in teorisi ve buluşları, sadece matematik alanında değil, biyoloji, fizik ve sosyal bilimler alanında da yeni bir araştırma alanının doğmasına vesile olmuştu. Lorenz’in teorisi, Hollywood’a da esin kaynağı olmuştu. Pek çok korku ya da bilim kurgu filmi bu teoriye atıfta bulundu. “Butterfly Effect” (Kelebek Etkisi) bunların en iyi örneği.

TEORİNİN YAPISI

Kaos teorisi, yapısal olarak bir fizik teorisi ya da matematiksel bir tümevarım değil, fiziksel gerçeklik parçalarının bir bütün olarak eğilimini açıklamaya yarayan bir yöntemdir.

Sigara dumanının havada yaptığı şekiller tamamen düzensiz ve bağımsız rastlantıların ürünü olarak görülebilir. Ancak bir teorik fizikçi, dumanın bu dinamiğinin aslında ortamdaki birçok parametre ve etken tarafından belirlendiği görüşündedir. Bu girdiler o kadar çoktur ve o kadar değişkendir ki, incelemek ve kesin fikre varmak imkansızdır.

Parametrelerin bu denli değişken olması aslında o parametrelerin de bir çıktı olmasından kaynaklanır. Dumanın hareketine neden olan hafif bir hava akımı, aslında odanın başka yerindeki bir sıcaklık değişikliği ve basınç farkının neden olduğu bir harekettir. Ayrıca dumanın dinamiğini etkileyen girdiler birbirlerine bağlı olabilirler ki, bu, durumu tam anlamıyla içinden çıkılmaz kılar. Sigara dumanı örneğine dönersek, hava akımının yalnızca sıcaklık değişiminden kaynaklandığını farzedelim. (Aslında bu milyonlarca etkenden biridir.) Sıcaklık değişimi, ortamda basınç farkı yarattığından hava akımını etkiler. Ancak oluşan hava akımı, sıcaklıkta tekrar değişimlere neden olacağından farklı girdilerle başka bir fonksiyon oluşturur ve bu değişim, sonsuza kadar devam eder.

Birçok farklı girdinin sürekli değişerek fiziksel değişimler ve farklı düzenler yaratması ve bu düzenlerin yine kendilerini etkilemesi, insan zekasını ve günümüzdeki gözlem ve bilimsel tahmin imkanlarını kat kat aştığından kaos olarak nitelendirilir. Oysa tüm bu değişimlere neden olan fiziksel yasalara ve matematiksel açıklamalara hakimiz. İşte bu noktada karşımıza düzen ve anarşinin aslında birbiriyle sıkı sıkıya bağlı olduğu ortaya çıkar. Fiziksel yasalar ne kadar basit olursa olsun, sonuç o kadar rastlantısaldır ve karmaşa doludur.

TEMEL ÖNERMELER

Teorinin temel önermeleri şöyle sıralanabilir:

Düzen düzensizliği yaratır.

Düzensizliğin içinde de düzen vardır.

Düzen düzensizlikten doğar.

Yeni düzende uzlaşma ve bağlılık, değişimin ardından çok kısa süreli olarak kendini gösterir.

Ulaşılan yeni düzen, kendiliğinden örgütlenen bir süreç vasıtasıyla kestirilemez bir yöne doğru gelişir.

- Nötron yıldızlarının kütlesi öylesine yoğundur ki bir cay kaşığının hacmi kadar yani yaklaşık 2 küp şekerin hacmindeki nötron yıldızı milyarlarca ton edebilir.

- Güneşteki muazzam enerji 386 milyar kere milyar megavattır ki, bu değer nükleer Füsyon olarak bilinen termonükleer reaksiyonlar sonucunda her saniye 564 milyon ton hidrojenin 560 milyon ton helyuma dönüşmesi ile açığa çıkar.

- 1 kg uranyum?un enerjisi ile 100 w bir ampulü 27400 yıl yakabiliriz.

- Yoğunluğu en küçük olarak bilinin madde donmuş hidrojendir (0,076gr/cm3)

- Peki deniz suyundan bütün elementlerin elde edile bildiğini biliyor muydunuz?

- 1 kg altın elde etmek için 200 milyon metre küp su arıtılmalı.

- 1 kg magnezyum üretimi için 795 lt su arıtılmalı.

- 1 kg iyot için 16 milyon metre küp su arıtılmalı.

- Kar yağınca havanın ısındığını biliyoruz buyurun bilimsel açıklaması. 1 ton buz veya 1 ton kar yağmış olsun bunun havaya vereceği isi 80 milyon kaloridir. Buda 10 kg kömürün yakılmasıyla elde edilen ısıya eşit.

- Beyin kafatasında 150 cm3 sıvı içerisinde paskal prensibi (su cenderesi) ile korunur.

- 1 m² yaprak 1 saatte 2 gr şeker üretir.

- Dünya uzaydan bir geçtiği noktadan bir daha geçmemektedir.

- Dünya son 1200 yılın en sıcak yılını 1998 yılında geçirdi.

- Dünya güneş etrafında saniyede 29.8 km hızla dönmektedir.

Basınç ile basınç kuvveti arasında; P=F/S bağıntısı vardır.

KATILARDA BASINÇ:

Katı cisimler ağırlıkları nedeniyle bulundukları yüzeye basınç yaparlar. Taban alanı S, ağırlığı G olan katı bir cisim, bulunduğu yüzeye; P=h.d kadar bir basınç uygularlar.

1. Katılarda basınç kuvveti daima katının ağırlığı kadardır. Dolayısıyla katı cismi hangi yüzeyi üzerine koyarsak koyalım basınç kuvveti değişmez.

2. Düzgün katıların (küp, dikdörtgenler prizması, silindir) zemine yaptıkları basınç P=h.d ile de hesaplanabilir. Burada h cismin yüksekliği, d ise özkütlesidir.

3. Katılar uygulanan kuvveti kendi doğrultusunda aynen iletirken, basıncı aynen iletmezler. Katılarda basınç genel olarak yüzeyle ters orantılıdır. Bundan yararlanarak kesici ve delici aletler yapılır.

Birimi N/m²=Pascal, dyn/cm²=Bar

SIVILARDA BASINÇ:

Bir kaptaki sıvı ağırlığı nedeniyle bulunduğu kabın her noktasına basınç uygular.

Sıvı içindeki herhangi bir noktadaki sıvı basıncı;

1. Sıvının yoğunluğu ile doğru orantılıdır.

2. Sıvının üst yüzeyine olan uzaklıkla doğru orantılıdır.

3. Sıvının derinliği aynı kalmak şartıyla kabın şekline ve içindeki sıvı miktarına bağlı değildir.

Sıvı basınç kuvveti (F): Bir sıvının ağırlığı nedeniyle içinde bulunduğu kabın herhangi bir yüzeyinin tamamına uyguladığı dik kuvvete sıvı basınç kuvveti denir. Bu kuvvet;
F=h.d.S
bağıntısı ile bulunur. Burada;
h: ilgili yüzeyin orta noktasının sıvının üst yüzeyine uzaklığı
d: sıvının özkütlesi
S: ilgili yüzeyin alanıdır.
Şekildeki gibi bir kap içinde h yüksekliğinde d özkütleli sıvı varsa S1, S2, S3 yüzeylerine etkiyen sıvı basınç kuvvetleri;

F₁=h×d×S₁
F₂=h₂×d×S₂=h/2×d×S₂
F3=h₂×d×S₃=h/2×d×S₃ olur

Pascal Prensibi: Sıvılar basıncı aynen her doğrultuda iletirler. Sadece doğrultu ve yönünü değiştirirler. Bundan yararlanarak su cenderesi, hidrolik fren… gibi sistemler yapılabilir.
Şekildeki su cenderesinde basıncın etki yüzeyi değiştirilerek istenilen büyüklükte basınç elde edilebilir.

dir. F kuvvetinin yaptığı basınç her noktaya aynen iletileceğinden, P1=P2 den F₁/S₁=F₂/S₂ olur.

GAZLARDA BASINÇ:

Açık hava basıncı (P₀): Atmosfer adını verdiğimiz ve kalınlığı kilometreleri bulan hava yerküreyi kuşatmaktadır. Açık hava hem yeryüzüne hem de içerisinde bulunan bütün yüzeylere ağırlığı nedeniyle bir kuvvet uygular. Bu kuvvetin yüzeyin birim alanına düşen kısmına açık hava basıncı yada atmosfer basıncı denir.

Toriçelli deneyi:

Toriçelli 80-90cm uzunluğunda bir cam boru alarak tamamen civa ile doldurmuştur. Daha sonra civa dolu cam boruyu ters çevirerek, içerisinde civa bulunan civa kabına koyduktan sonra burudaki civanın bir kısmının civa kabına boşaldığını ve 76cm yüksekliğini alacak şekilde dengede kaldığını gözlemiştir. Civanın tamamen boşalmamasının sebebi, açık hava basıncının borudaki civa basıncını dengelemesidir. Yani borudaki civa(sıvı) basıncı kaptaki civanın üst yüzeyine etkiyen açık hava basıncına eşittir. Toriçelli bu deneyi değişik kesitteki borularla denemiş ve sonucun değişmediğini gözlemiştir. O halde civa yüksekliği borunun kesitine bağlı değildir. Toriçelli bu deneyi deniz kıyısında ve sıcaklığın 0°C olduğu bir günde yapmıştır.

Civanın özağırlığı 13.6 olduğundan borudaki sıvı basıncı(ki bu basınç açık hava basıncına eşittir);

P₀=h×d=1Atm olur.
Açık hava basıncını ölçen aletlere barometre denir. Barometredeki civa seviyesi her 10.5m yüksekliğe çıkıldıkça 1mm düşer. Bundan yararlanarak rakım ölçülür.

Kapalı Kaplardaki Gazların Basıncı: Sıvılar gibi gazlarda içinde bulundukları kabın çeperlerine basınç uygularlar. Bu basınç gaz moleküllerinin hareketinden ileri gelir. Kapalı bir kapta bulunan gaz basıncı;

1. Hacimle ters orantılıdır. Sıcaklık sabit kalmak şartıyla hacim azaldıkça basınç artar.
2. Hacim sabit kalmak şartıyla, sıcaklık arttıkça basınç artar.
3. Molekül sayısı ile doğru orantılıdır. Hacim sabit iken molekül sayısı arttıkça basınç artar.
Bu üç madde ideal gaz denklemi ile ifade edilir;
P.V=n.R.T

P: basınç V: hacim
n: molekül sayısı R: genel gaz sabiti
T: sıcaklık(T=273+t°C)

Kütle, bir cisimdeki madde miktarının ölçüsüdür. Aynı zamanda cismin hareket etmeye karşı gösterdiği direnç olarak da adlandırılabilir. Kütle her yerde aynı değere sahiptir.

Kütlenin SI birim sistemindeki birimi kilogram’dır. Bu kg. olarak kısaltılır. Kullanılan diğer birimler gram, ton ve pound’dur. Görelilik teorisine göre duran kütle m ile enerji E arasında E = mc2 bağlantısı olduğundan enerji birimi olan elektronVolt (eV) da kütle için kullanılabilir. Özellikle kütle ve enerjinin birbirine dönüşebildiği parçacık fiziğinde eV sık kullanılmaktadır. (yaklaşık 1 eV=1.783 × 10-36 kg).

Hacim (V): Bir maddenin uzayda kapladığı yere hacim denir. Hacim ?V? harfi ile gösterilir. SI sisteminde birimi m³ dür.

Hacim formülleri;

Özkütle (d): Bir maddenin birim hacminin kütlesine özkütle denir. Özkütle ?d? harfi ile gösterilir.

Maddelerin 1 cm3?ünün gram cinsinden kütlesine öz kütle denir. Öz kütle (d) ile gösterilir.
Kütle (m) ve hacim (V) arasında d=m/v bağıntısı vardır. Öz kütlenin birimi g/cm3 dür.
Saf maddelerin (element ve bileşik) öz kütleleri sabittir. Karışımların öz kütleleri ise sabit değildir.
Bir maddenin öz kütlesinden söz ederken sabit bir sıcaklıktaki öz kütlesinden söz edilmelidir. Sıcaklık değiştiğinde maddenin hacmi değişeceğinden öz kütlesi de değişir. Özellikle gazlardaki değişiklik daha belirgindir.
Öz kütle, maddenin karakteristik özelliği olmasına rağmen yalnız öz kütlesi bilinen bir maddenin hangi madde olduğu anlaşılamayabilir. Bir maddenin hangi madde olduğunun anlaşılabilmesi için birden fazla ayırt edici özelliğinin incelenmesi gerekir.
Kütlesi artan bir maddenin hacmide artar dolayısıyla,Hacimle kütle doğru orantılı değiştiği için öz kütle değişmez.

Özağırlık (?): Bir maddenin birim hacminin ağırlığına özağırlık denir. Özağırlık ??? harfi ile gösterilir.

d=m/v

?=G/v

Günümüzden 34-25 asır öncesinde olagelmiş iki büyük facianın dünyamızı etkilediğini önesüren yazar yapıtında genel olarak şu görüşlere yer vermektedir:

a) M.Ö. 15. ve 8. yüzyıllarda dünya, başka gezegenlere çok yakın geçiş sonucunda sarsılmıştır. Bu kozmik sürtüşmeler eski tarihin akışını değiştiren bir takım afetlere yol açmıştır. Bu ilk yakın geçişler önce Venüs gezegeni ile, diğeri ise Merih gezegeni ile olmuştur.

b) Afetler sırasında gelişen olayları, mitoloji ve efsanelerdeki bazı ip uçlarından çıkarmak mümkündür. Yazılı tanımlamaları ise Tevrat (Exodüs), kil tabletler, çivi yazıları, Mısır papirüsleri üzerinde bulunan tarihsel ve gökbilimsel verilerden elde edebiliriz. Bu varsayıma jeoloji, paleontoloji ve arkeoloji bilimlerinin de kanıtsal katkıları büyük olmuştur.

c) Venüs Jüpiter’in şiddetli patlaması sonucu ondan ayrılmış bir gezegendir. Patlamadan sonraki devresinde güneş etrafındaki yörüngesine oturmadan önce dünyamızın yolu üzerine çıkarak ilk seri afetlere yol açmıştır. Halen son derece sıcak olması gerekir. (1950′lerde bu iddia anlamsız bir varsayım olarak dikkate alınmamış ancak ilk defa 1962′de Venüs yakınından geçen Mariner 2 uzay aracı yüzey sıcaklığı 430°C olarak kaydetmiş, sonradan ise kesin sıcaklığın 480°C olduğu saptanmıştır). Venüs atmosferi son derece yoğundur, (ki bu da 1966′da Rus uzay aracı Venera 3′ün, karşılaşacağı şiddetli basınca hazırlıksız olarak, Venüs atmosferine girişi sırasında parçalanmasıyla kanıtlanmıştır).

d) Uydumuz ayda kozmik afetlerden etkilenmiştir. Merih üzerinde de dünya ile yakın geçiş sonucu meydana gelen olaylardan kalıntılar olmalıdır.

f) Evren sadece kitlelerin (gezegenler, güneş vb. ) bulunduğu bir boşluk olmayıp, manyetik alanların kesiştiği ve akım yüklü zerreciklerle dolu bir verdir.

e) Önce Venüs sonra Merihle dünya arasındaki kozmik sürtüşmeler, dünyanın ekseni üzerinde yana yatmasına ve kutupların alt üst olmasına sebep olmuştur.

Bu ilginç iddialar 1950 yıllarındaki bilim düzeyince hayretle karşılanmış, Velikovsky bu tür konuların hiç birisinde uzman olmadığı için tutucu çevrelerin şiddetli yergilerine hedef olmuştur. Fakat yapıtında ortaya attığı iddiaları doğrulayacak deneyler yapıldıkça somut kanıtlar elde edilmiş ve gerçeklik kazanmıştır.

Immanuel Velikovsky 1895 yılında Rusya’da doğmuştur ve Yahudi asıllıdır. Moskova Üniversitesinde eski tarih ve toplum bilimi eğitimi görmüşse de tıp doktorluğunu esas meslek seçmiştir. Doktor olarak 1921′de eğitimini tamamlamış, Berlin’e yerleşerek burada “Scripta Üniversitatis” adlı monograflar yayınlayarak devrin Yahudi bilim adamlarını tanıtmaya çalışmış, bu arada Albert Einstein’da yazılarıyla onun çalışmalarına katkıda bulunmuştur. Bir süre Filistin’e yerleşerek tıp doktorluğunu sürdürmüş, bu arada özellikle patolojik ensefalogramların epilepsinin klinik teşhisindeki önemini belirterek dikkat çekmiştir. Bir ara Viyana’ya gelerek Freud’ün öğrencisi Wilhelm Stekel’in yanında psikanaliz eğitimi görmüştür.

Yazarın esas yaratıcı fikirleri Freud’ün etkisi ile gelinmiştir. Freud’ün kahramanları olan Oedipus ve Aghnaton’un aynı kişiler olduğunu kanıtlamak için başladığı çalışmalar ilk kitabı olan “Ages in Chaos” (Kaos ve karmaşıklık çağları)’un esasını oluşturmuştur. Bu yapıt yakın doğunun bilinen en eski tarihsel bulgularını ve yorumunu kapsamakta olup. “Çarpışan Dünyalar”ın hazırlanmasında yardımcı olmuştur. İncil’de ve Tevrat’ta Exodüs’ü (Yahudilerin Mısırdan vadedilmiş topraklara göç olayını) incelerken karşılaştığı bir takım afetlere ilişkin efsanelerin gerçeklik derecesini incelemiş; bir varsayımdan yola çıkarak çeşitli kaynakları deşmiş ve aynı tarihlerde benzer olaylarla karşılaşmıştır. Bu konuda ilk aydınlatıcı bulgu, Mısır tarihinde bir yazmanın (lpuwer) papirüsleri olmuştur. Tevrat’ta bildirilenlerle Mısır’da da aynı devrelerde bazı afetlerin olduğunu gören Velikovsky araştırmasını çeşitli kaynaklara yönelterek bir çok yerde tarihsel gelişme süreci içinde akışı değiştirecek nitelikte, dünyayı şiddetle etkileyen, bir takım kozmik olayların varlığına inanmıştır. Eklektik yoldan giderek, ilişkisiz birçok bilim dalını araştırmıştır ki bunlar fizik, mitoloji, genetik, psikoloji, arkeoloji, astronomi, paleontoloji, tarih, jeoloji, antropoloji gibi bilimlerdir. Her bilim dalının bir ufak ipucu ile katkıda bulunduğu esas oluşmuş, güneş etrafındaki yörüngesinde, dünyanın şiddetli bir sarsıntı geçirdiği sonucuna ulaşmıştır. Sorun bu olayın ne şekilde olduğudur.

Bilinen en eski kaydedilmiş tarihsel bilgi, Yahudilerin Exudüs’ü, Mısır papirüsleri ve Çinin dinsel kaynaklarıdır. Velikovsky, derlediği bilgilerden çıkardığı sonuçta, 4000 yıldan öncesi devirlerde, yeryüzünün 130 kat büyüğü. Jüpiter gezegeninin şiddetli bir patlama geçirerek, gezegen büyüklüğünde bir parçayı kendi bünyesinden koparıp attığını bulmuştur. Sistemimizin yeni üyesi. Venüs gezegeni, yanarak, güneşe yönelik bir yörüngeye girmiş ve bu yolculuk sırasında dünyanın yolu Üzerine çıkarak kitlesel bir çarpışmaya ramak kalmış, gene de atmosferel sürtüşmeden kurtulamamıştır Venüs’ün bu şiddetli oluşumu yeryüzünün çeşitli yerlerinden izlenmiş ve çeşitli kaynaklarda kaydedilmiştir. Yazarın “Çarpışan Dünyalar” adlı eserinde bu olay efsanelerden ayıklandığı şekilde anlatılmaktadır Eski Yunanda birden gök yüzünde beliren Tanrıça Pallas Athene, Venüs gezegenidir; Zeüs’ün, yani Jüpiter’in başından fırlamıştır.

Velikovsky’nin teorisine göre M.Ö. 15. yüzyılda dünyamız, güneş etrafındaki yörüngesinde ilerlerken, yeni gezegen Venüs’ün toz zerrecik ve gazlardan oluşan kuyruğundan etkilenmiştir, Velikovsky’nin Venüs’ün etkisini kapsayan teorisi, efsanevi, eski gökbilimsel ve tarihsel edebiyatı büyük ölçüde açıklıyor ve güneş sistemimiz bakımından olumlu kararlara varmasını sağlıyordu Kanada, Trent Üniversitesi felsefe profesörlerinden Lionel Rubinov, “Velikovsky. mitoloji ve edebiyatla başlar, hipotezi oluşturur, sonra bunu doğa olaylarına uygular. Deneysel veriler ortaya çıktığı zaman hipotez doğrulanır ki insanı şaşırtan da budur” diyor.

Kuyruklu yıldızların oluşumu konusunda genel kanı, onların güneş sistemi dışında kozmik artıklardan oluştuğu idi, bu yüzden Venüs’ün Jüpıter’den şiddetli bir patlama sonucu kopmuş bir gezegen olması düşüncesine baştan pek kıymet verilmedi “Çarpışan Dünyalar”ın basımından 10 yıl sonra tanınmış İngiliz gökbilimcisi R A Lyttleton, matematik yoluyla, Venüs ve diğer iç gezegenlerin Jüpiter’den kopmuş olduklarını kanıtladı, fakat bunun, Velikovsky’nin saptadığı tarihten çok önce olduğunu savundu. 1974 yılında Venüs’ten bilgi toplayan “Mariner 10″ uzay aracı, tezi doğrulayacak nitelikte kanıtları yeryüzüne yolladı, böylece gezegenin ardında var olduğu sanılan kuyruk da geçerlilik kazandı.

Velikovsky, uzayın sadece bir boşluk olmadığını, elektromanyetizm’in güneş sistemi ve evren içinde önemli bir etken olduğunu savunmuş, fakat ayırımsız bütün gökbilimciler baştan bu fikre karşıt olmuşlardır. Bunlardan biri de Velikovsky’yi 1920′lerden beri tanıyıp onun bazı temel ilkelerinin doğruluğuna inanan AIbert Einstein’dır. Fakat o, uzay boşluğunun manyetik alanların etkisinde bulunduğu, güneş ve gezegenlerin elektrik yüklü kitleler olduğu ve elektromanyetizmin uzay mekaniğini etkileyecek durumda olduğu varsayımlarına şiddetle karşı çıkmıştır.

1954 Haziranında her ikisi de Princeton, New Jersey’de bulundukları sırada. Velikovsky, Jüpiter gezegeninden radyo sinyalleri alınabileceğini önererek, Einstein’ı bu konuda tartışmaya davet etmiş. Fakat Einstein böyle bir olasılığı kabul etmemiştir. Buna rağmen 10 ay gibi kısa bir süre sonra, 1955′te Carnegie Enstitüsünden astronomlar Jüpiter gezegeninden gelen yoğun radyo sinyalleriyle hayrete düşünce, Einstein de Velikovsky teorilerinin denenmesi için her türlü çabayı sarfedeceğini belirtmiş fakat bu açıklamadan 9 gün sonra ölmüştür. Yakınları ölümünden sonra çalışma masası üzerinde “Worlds in Collision”ı açık olarak bulmuşlar, bir söylentiye göre ise son sözlerinden biri Velikovsky’nin haklı olduğu yolundadır.

Venüs dünyayı iki defa sarstıktan birkaç asır sonra Merih de güneş etrafındaki yörüngesinden çıkarak dünyanın yolu üzerine çıkmış ve iki gezegen arasındaki geçişler gene dünyayı bir takım olaylarla sarsmıştır Afet ve deprem gibi kitlesel olaylar bir kere daha dünyayı tehdit etmişse de Venüs’ün yaptığı tahribata sebep olmamış, fakat gene de yörünge ve eksenimizde değişiklik olmuştur. Homer’in Iliada’sı bu devreyi anlatır. Otuzar günlük 12 ay düzeni ile hazırlanmış 360 günlük takvimler M.Ö. 8. ve 7, yüzyıllarda reforma uğramıştır. 15 yılda bir yolumuza çıkan Merih, her yaklaşımda yeni bir afete yol açmıştır.

Velikovsky, Merih gezegeninin bu kozmik sürtüşmelerden izler taşıması gerektiğini iddia etmiş, hiç değilse burada da Ay yüzeyini andırır kraterlerin ve derin çukurların olduğunu savunmuştur. Bu ise son uzay uçuşlarından dünyaya gönderilen fotoğraflarla kanıtlanmıştır, 1954′de ortaya attığı bir fikre göre de ender bulunur gazlardan argon ve neonun. Merih atmosferinde bulunması gerekmektedir. Her ne kadar uzmanlar böyle bir varsayım için neden olmadığını savunurlarsa da 1973′de yapılan bir Rus uzay araştırması bu iki gazın Merih atmosferinde, önemli miktarlarda bulunduğunu saptamıştır.

Uydumuz Ayın da bu kozmik olaylardan etkilenmiş olması gerektiğini söyleyen Velikovsky, New York Times gazetesinin 21 Temmuz 1969 günkü sayısında bu konuya ilişkin fikirlerini bir makale ile açıklamıştır. İnsanoğlunun Aya ilk ayak bastığı güne rastlayan bu ilginç yazının içeriği şöyledir: “Ay yüzeyi 3000 yıl öncesine kadar eriyik halde olup kabarcıklandığı kanısındayım. Kayalar ve lavlar kalıtsal manyetizm açısından zengin olabilir, taşların bileşiminde zift, karpit, karbonat gibi maddeler bulunabilir. Bölgesel olarak çok kuvvetli radyoaktivitenin saptanacağı inancındayım, Ay yüzeyinde depremlerin de sayıca çok olduğu kanısındayım”.

Velikovsky’nin bilim adamı olarak gerek astronomi gerekse de diğer öneriler yaptığı dallarda uzman olmayışı sözlerinin ancak çok sonraları dikkate alınmasına sebep olmuştur. En ilginç yönü de hiç bir bilim dalının yalnız incelenmeyeceğini savunarak eklektik çalışmalar yapmış olmasıdır. Kozmik afetlere ışık tutacak bilgileri derlerken, modern biyolojinin temel ilkelerinden Darwin teorisi ile çelişkiye düşen bir çok kanıt ele geçirmiştir. Sonuç olarak bu konuya, ilk yapıtına ek olarak yazdığı “Earth in Upheaval” adlı kitabında değinmiş ve Darwin’in öne sürdüğü canlılarda yavaş gelişim yerine ani değişim ve türlerin ani yok oluşlarının kendi tezini kanıtlayacak deliller olduğunu savunmuştur. Bu yapıt bütün dünya üzerinde jeolojik ve paleontolojik bulguları yeni bir görüşle değerlendirmenin ürünü olmuştur. Sizim için ilginç olabilecek bir konuya Anadolu’daki tarihsel kalıntılara da değinmiştir. İlk üç yapıtını “Collective Amnesia” (Belleğini yitiren toplum) izlemiştir. Sayısız makale ve araştırmaları senelerce gazete ve dergilerde yayınlanmış, kitapları Üniversitelerde okutulmuştur. Bir hayli ilerlemiş yaşına karşın hâlâ üniversitelerde konferanslar vermekte ve bilimsel açık oturumlara katılmaktadır, Dinsel inançlara dayanan “The doctrine of uniformity” prensibini çürüttüğü ve mucizelere dayanan tüm dinlerin inançlarına bilimsel açıklamalar getirdiği için yergi almakta devam etmektedir. Fakat bu eleştirileri “her alandaki bilimsel devrimde etkinliğim önemli değildir, ancak okunmadan, incelenmeden hakkımdaki sonuçlara ulaşmak tümüyle yanlıştır. Benim ortaya attığım fikirler görülmezlikten gelinemez. kimse manyetosferi yok edemez. Jüpiter’den gelen radyo sinyallerini durduramaz, Venüs’ü soğutamaz ve kitaplarımdaki herhangi bir tümceyi değiştiremez” diye yanıtlar.